Dankzij het onvolprezen Google Earth zoef je zo van de Haarlemse Toneelschuur naar de Franse Rivièra. Om precies te zijn: naar de mondaine badplaats Menton. Intussen lezen de twee vertellers op de voorgrond voor uit een van de vele paperassen die voor hen liggen: een proces-verbaal, opgemaakt door de Franse politie op 12 november 1938. Jan George jr. Mulder wordt op die dag dood aangetroffen in zijn apartement in Menton, onder verdachte omstandigheden. De klinische taal van het politierapport onthult tot de verbeelding sprekende details: over gedragen ondergoed dat "keurig opgevouwen" over een stoel hangt en over gebruikte theekopjes.

GameJan, een coldcase is na Stills en Meisje Loos het derde deel van de Trilogie van het Verleden van theatermaker Carla Mulder. Opnieuw maakt zij gebruik van autobiografisch materiaal. Bij het opruimen op zolder bij haar ouders, trof zij het dossier aan van een mysterieuze en onopgeloste zaak: de dood van haar oom Jan. De voorstelling is als het ware een speurtocht naar de onbekende oom en de reden van zijn voortijdige dood. Alles wat er gebeurde op de avond voor zijn dood wordt gereconstrueerd aan de hand van de brieven en paperassen. Is hij misschien vergiftigd? Had hij eigenlijk een homoseksuele relatie? Wat voor rol spelen drugs en in hoeverre is de politie in die tijd te vertrouwen???

Carla Mulder en Rick Paul van Mulligen wisselen voortdurend van rol: ze zijn de vertellers, maar spelen ook om beurten een van de vele personages. Ze doen dat zonder veel opsmuk, minimale details brengen de personen even tot leven. De Empatische Reconstructie Methode noemen de makers hun werkwijze en in elk geval wordt de nodige nieuwsgierigheid opgewekt bij de neutrale toeschouwer. Telkens worden nieuwe ingangen gevonden om de spanning erin te houden en daarbij helpen zeker ook de fraaie computeranimaties en 3D-projecties. Met behulp van een speciale bril word je meegesleept naar het verleden en de geschiedenis van Jan Mulder. Dat levert een bijzondere vorm van theater op: een kruising tussen een docudrama en een aflevering van Crime Scene Investigation.

Toch is het einde wat onbevredigend. Misschien hadden de makers het verhaal meer moeten inbedden in een groter thema. Wat heeft de dood van oom Jan betekend voor de familie? Waarom heeft de vader van Carla nooit met haar gesproken over de raadselachtige dood van broer Jan? Waarom moeten wij Jan Mulder leren kennen? Er wordt veel overhoop gehaald, maar weinig uitgewerkt. Nu eindigt het stuk, zoals het begon, met een landkaart waarop de Toneelschuur weer langzaam zichtbaar wordt.