Een levensgrote pijl staat centraal bij de entree van het fort. Gastheer Rieks Swarte ontvangt de bezoekers persoonlijk en legt uit dat de pijl van de tijd deze avond de andere kant uittikt: terug. De horloges worden afgeplakt vooraleer de bezoekers een voor een, voorzien van een olielampje, het fort in worden gestuurd. In de nauwe gangen van het fort is een tentoonstelling ingericht, een reconstructie van hoogte- en dieptepunten van de afgelopen eeuw.

De voorstelling annex tentoonstelling van Firma Rieks Swarte speelt zich af op een wel heel bijzondere locatie, de gangen en kamers van het ruim honderd jaar geleden aangelegde fort IJmuiden. Met een speciale boot worden de bezoekers vanuit de vissershaven naar het fort vervoerd, waardoor de sfeer ontstaat van een zomers uitstapje.

Het fort, dat lang is verwaarloosd, maar waar de afgelopen jaren nieuwe plannen voor zijn gesmeed en dat twee jaar geleden, als onderdeel van een ring van forten, zelfs is uitgeroepen tot wereldmonument, bestaat uit een merkwaardige doolhof van gangen, grote en kleinere kamers. Met behulp van een aantal kunstenaars zoals Carly Everaert, Francy van den Heuvel en Jacqueline van Eeden heeft Rieks Swarte de ruimtes ingericht. Het panorama van de eeuw vormt een reconstructie van de afgelopen decennia, te beginnen bij het eind van de jaren negentig en te eindigen bij het magische jaar 1900, met de vertoning van de film Le voyage dans la future. Een geestige remake in typische Rieks Swarte-stijl met bordkartonnen zeppelins en op de achtergrond de skyline van het Parijs aan het begin van deze eeuw.

Tussendoor valt er van alles te beleven. In kleine vitrines worden verloren voorwerpen gepresenteerd, in de grotere ruimtes wordt de sfeer opgeroepen van bijvoorbeeld een Duitse bierhal of van Freud in zijn behandelkamer. Alledaagse gebruiksvoorwerpen die, afhankelijk van de leeftijd van de bezoeker, een gevoel van herkenning en/of nostalgie oproepen. In de buurt van de onderduikkelder ligt een vergeetboek: de maakster heeft in de pagina's van een dik Latijns boek met eindeloos geduld prachtige silhouetten geknipt van voorwerpen uit haar huis die ze kennelijk miste op haar onderduikadres: een lamp, een plant, een teddybeertje, de makkelijke stoel. Een ontroerend document dat meer vertelt van een verschrikkelijke episode dan menig geschiedenisboek.

Zo nu en dan verlevendigt het spel van een of meer acteurs de stilstaande plaatjes. Vooral het oorlogscabaret van Ferdy Janssen en Hans Thissen doet verlangen naar meer.

Het panorama van de eeuw is geen zwaarwichtig statement over heden, verleden en toekomst, het is een persoonlijke reconstructie van flarden geschiedenis. Meer tentoonstelling dan theater, maar door de entourage en de bijzondere locatie een spannend zomers uitstapje.