"Ons publiek is de zwarte man die voor vijftig cent een kaartje koopt om te horen dat er nog hoop is". Porgy Franssen spreekt het publiek toe als de leider van een zogenaamde `medicine show`, een ouderwetse mengvorm van theater en Jomanda-achtige massatherapie. `Blackface` is de nieuwe voorstelling van Orkater. De term refereert aan een theatervorm waarin zwartgeschminkte blanken de draak steken met de zwarte man. Vincent van Warmerdam en Michel Sluysmans bedachten het verhaal dat losjes is gebaseerd op de roman Brazil van John Updike, die zich op zijn beurt liet inspireren door het tragische liefdespaar Tristan en Isolde. De blanke Isabel wordt hopeloos verliefd op de zwarte Tristao. Omdat zij door haar vader dreigt te worden uitgehuwelijkt, vlucht Isabel met haar zwarte minnaar. Met de duivel op de hielen begint een zwerftocht, die uiteindelijk leidt naar een soort toverkol. Zij lijkt de oplossing te hebben voor hun probleem en vanaf dat moment gaan zwart en wit geleidelijk door elkaar lopen. Hoewel het verhaal in zekere zin voorspelbaar is, wordt er slim en geestig omgesprongen met de clichébeelden. Porgy Franssen speelt Winnetou (onderweg komt het liefdespaar terecht bij de Indianen) compleet over de top waardoor het geheel ineens een absurde draai krijgt. Orkater maakte er een swingende theatervoorstelling van die het midden houdt tussen een melodrama, een bluesopera en een medicine show. De muziek speelt een grote rol: de vier muzikanten spelen gospel en blues, negerspirituals en country en er wordt vooral door de vrouwen geweldig goed gezongen.Maud Dolsma is een overtuigende Isabel en Mike Libanon- de enige gekleurde acteur- speelt met de cliché's over de zwarte man. In Blackface houdt Orkater het - grotendeels witte - publiek een intelligente spiegel voor: