Ze noemen elkaar bij de achternaam: Sandhurst en Hudlington. Elke avond sjouwen ze met hun reiskoffertje een nieuwe hotelkamer binnen: Parijs, Londen, Madrid, New York. Lilian Sandhurstis een gevierd actrice en Charlotte Hudlington een begenadigd concertpianiste als ze door een impresario aan elkaar gekoppeld worden. Hun act als de Blues Brothers, naar de gelijknamige film van Dan Aykroyd en John Belushi, wordt een wereldhit.
De actrices Maureen Teeuwen en Sylvia Holstijn raakten geïntrigeerd door het tweetal en vroegen Don Duyns een tekst te schijven. In Killing the Blues Brothers laten zij zien hoe Sandhurst en Hudlington proberen af te rekenen met het succes dat hen in een wurggreep heeft. Ze zijn veroordeeld tot elkaars gezelschap en ze zijn doodmoe van het leven van hotelkamer naar hotelkamer en van optreden naar optreden. In 1998 wordt Hudlington dood gevonden in een hotelkamer; doodsoorzaak onbekend. In de voorstelling, geregisseerd door Titus Tiel Groenestege, wordt een poging gedaan het mysterie te ontrafelen.Het duurt nogal even voordat Killing the Blues Brothers vleugels krijgt. Niet alle scènes zijn even interessant – een fotoshoot, waarbij het publiek vragen mag stellen bijvoorbeeld is nogal voorspelbaar – en onduidelijk is waar het stuk nu eigenlijk over gaat. Ligt het aan de complexe haat-liefde relatie waaruit zij zich niet meer kunnen losmaken of is de keuze voor de Blues Brothersact fataal voor hun creativiteit? Geen van beide opties wordt bevredigend uitgewerkt.
De twee actrices zijn in alle opzichten aan elkaar gewaagd en de scènes waarin zij de Bluesbrothers spelen zijn verreweg het meest geslaagd. In het geplaybackte lied 'Rawhide -move'm out, move'm in, Rawhide' laat Maureen Teeuwen zien hoe zij met de moed der wanhoop probeert om de gedemotiveerde Hudlington bij de les te houden. Een prachtig staaltje hogeschoolmime. Het vergaat je als kijker eigenlijk als de actrices: op het moment dat het dwingende ritme van een van de hits uit de film klinken, begin je onwillekeurig mee te swingen. Het verhaal eromheen is ballast.