'Ik ben toch een triestig personage, niet?' Jolente De Keersmaeker wendt zich nadrukkelijk tot het publiek, als om bijval te vragen. Even is zij niet Varja, een van de hoofdpersonen in Zomergasten dat vrijdagavond in de Toneelschuur haar Nederlandse première beleefde, maar de actrice Jolente De Keersmaeker, die commentaar geeft op het personage dat zij speelt.

Dat spel met identiteiten en dubbele bodems is typerend voor Stan. Een ironisch-afstandelijke speelstijl waarbij de acteur altijd door het personage heen zichtbaar is. Zeker in dit stuk pakt dat heel goed uit. Het stuk uit 1905 van de Russische schrijver Maksim Gorki doet merkwaardig modern aan, misschien omdat het zo fragmentarisch is opgebouwd. Gorki beschrijft zomaar een zomer uit het leven van de opgeklommen Russische middenklasse van dokters, advocaten en schrijvers en geeft een weinig verheffend beeld van de lethargische toestand waarin zij zich bevinden. Gegoede burgers die zich te pletter vervelen en de ledigheid trachten te dempen met veel sterke drank, overspel en eindeloos geklaag. In de hoop dat er ooit iets zal veranderen, klampen ze zich aan elkaar vast.Miscommunicatie op elk niveau, echtelieden die op elkaar uitgekeken zijn en een algemeen onvermogen om gelukkig te zijn en dat alles gevat in geestige dialogen, waarbij om de vijf zinnen wel een prachtige oneliner te destilleren valt.

Stan speelt het stuk in een Discordiaanse setting: dikke touwen waarmee de gordijnen op het voortoneel omhoog dan wel omlaag gehesen kunnen worden; een hoop stoelen op het achtertoneel van waaruit de acteurs die niks te doen hebben zitten te kijken naar wat zich op de voorgrond afspeelt, een spiegel vormend voor ons, het publiek. Het Vlaamse gezelschap speelt met twee Nederlandse gastacteurs, Marjon Brandsma als dokter Marja, serieuzer en dramatischer spelend dan de rest en Minke Kruyver die een thuiswedstrijd speelt, met een zaal vol familieleden en bekenden. Zij is de enige die nog niet door het leven getekend is, de jongste van het stel, nog naïef en onschuldig, al schemert ook in haar spel een vermoeden van cynisme door. Het spelplezier spat ervan af bij het voltallige ensemble, met geweldige vrouwenrollen (Jolente De Keersmaeker als Varja, Sara De Roo als Olga en de sensuele Tine Embrechts als actrice Julia, met haar 'perverse nieuwsgierigheid naar mannen'). Bij de mannen is Frank Vercruyssen ongekend op dreef als de neurotische Soeslov, maar wordt de show gestolen door Damiaan De Schrijver als de advocaat Sergej Basov. Hilarisch is de scène waarin hij Soeslov papegaait als die een tirade houdt tegenover het voltallige gezelschap. Zomergasten is een heerlijke toneelavond, waarin ons een spiegel wordt voorgehouden vol 'triestige personages', waar je af en toe ook om kunt huilen van het lachen.