Al in de eerste paar minuten wordt de relatie met hun enige zoon Pieter duidelijk. Achter elkaar spreekt vader berichten in, die nooit beantwoord worden: eerst vriendelijk, dan dringend, vervolgens boos en verdrietig en tenslotte berustend.
Inmiddels is dan namelijk de laatste avond aangebroken die hij met zijn vrouw zal meemaken. De Muurspecht gaat over een ouder echtpaar waarvan de vrouw, Emma, lijdt aan Alzheimer. Samen hebben ze besloten dat ze er nu uit moet stappen. Zij hebben een mooi leven geleid, zij als baanbrekend journaliste; haar man Jakob als gen-bioloog. Het is al een tijd duidelijk dat ze achteruit gaat en nu is de grens bereikt. 'Je mag iemand die Nijntje niet meer kan volgen geen spuitje geven, dus we moeten Nijntje voor zijn' , vat Emma het probleem niet zonder humor samen. Een gruwelijk lot: als Alzheimerpatiënt moet je, wil je euthanasie plegen, dat doen op een moment dat je nog bij je volle verstand bent.
Geen gemakkelijke kost voor een uurtje toneel, maar Willem de Vlam heeft een mooie, lichtvoetige tekst afgeleverd. In korte scènes wordt een heel leven neergezet. Die zoon Pieter is een eikel, dat is al in de proloog duidelijk, al blijft moeder zenuwachtig controleren of de telefoonverbinding wel goed is. Afgewisseld met flarden van het gesprek tussen de echtgenoten: over vroeger of over hoe laat de dokter komt. Over haar carrière als geëngageerd politiek journaliste en de zijne als wetenschapper.
In een kamer vol omgevallen boeken zit Emma pontificaal in het midden. Net als van haar leven, wil ze er ook nu wat van maken. Ze lakt haar nagels, stift haar lippen en heeft haar mooiste sieraden omgedaan. Het wachten is op de dokter. Ze halen herinneringen op aan de hand van dia's en je ziet alleen hun ogen meegaan met de beelden en oplichten bij vrolijke momenten, tot ze ineens begint te huilen. Ze houden zich groot met herinneringen en galgenhumor en blijven vergeefs hopen op een bericht van hun zoon. Het is een ontroerend maar nergens sentimenteel portret van een ouder echtpaar: herkenbaar, humoristisch en liefdevol.