Van een etentje tussen twee theatervrienden tot een filosofische lezing en van een duet tussen aanstellerige nichten tot een freestyle worstelpartij en nog veel meer:

My dinner with… is een voorstelling waarin nieuw talent het publiek alle hoeken van de kamer laat zien. Maar liefst vijftien regisseurs hebben meegewerkt aan deze editie van Het Debuut dat gewoonlijk bestaat uit de drie beste voorstellingen, geselecteerd tijdens het ITs Festival. Dit jaar besloot de producent slechts één voorstelling te kiezen: My dinner with… van Tarik Moree en Tim Olivier Somer (soms vervangen door Pepijn Korfage) die er hun opleiding aan de Toneelacademie Maastricht mee afsloten.

Ze spelen een eigen interpretatie van My Dinner with André – dat op zijn beurt weer was gebaseerd op het filmscenario van André Gregory en Wallace Shawn – , waarmee Damiaan De Schrijver (tg STAN) en Peter Van den Eede (De Koe) 20 jaar geleden furore maakten en dat ze inmiddels op een groot aantal plekken ter wereld hebben gespeeld. Net als in de versie van hun Vlaamse voorgangers begint het met een etentje tussen twee vrienden: regisseur André en Wally, een toneelspeler die aan de grond zit. De voorstelling is vervolgens in vijftien scènes opgeknipt en elke scène is vormgegeven door een andere regisseur. Een briljant idee voor een afstudeervoorstelling omdat ze met een groot aantal belangrijke regisseurs – waaronder Marcus Azzini, Theu Boermans, Walter Bart (Wunderbaum), Alex Klaasen, Boogaerdt en van der Schoot, Nina Spijkers, Guy Weizman – hebben kunnen werken. Het biedt hen bovendien de mogelijkheid om allerlei stijlen te tonen. De diverse scènes worden van elkaar gescheiden door een gongslag.

Het begint allemaal heel keurig, met een dialoog tussen de twee vrienden die elkaar al lang niet hebben gezien. Wally vertelt hoe blij hij is met zijn nieuwe aanwinst, een elektrische deken; André vindt dat maar niks. Zo voel je de kou niet meer en dat is toch waar het in het leven om draait: echte gevoelens, diep doorleefde emoties en echt spel. Hij vertelt over zijn vriend Grotowski – de Poolse toneelregisseur en vernieuwer op het gebied van experimenteel theater –, over bizarre improvisatie-experimenten in de bossen en over hoe je het leven volgens hem moet doorgronden. De aanvankelijk vooral verbale voorstelling culmineert steeds verder richting kolderiek, uitermate fysiek en heel erg geestig theater. Zoals de scène waarin André geestdriftig over zijn theaterervaringen in Polen vertelt, terwijl Wally naast hem staat, zijn armen vol met het tafelkleed inclusief flessen, borden, glazen en rinkelend bestek. Veel touw valt er op een gegeven moment niet meer aan vast te knopen maar dat geeft niet want er staat een hoop tegenover. Zo wordt My dinner with… een waar acteerfestijn van twee piepjonge acteurs die alles lijken te kunnen – komisch spel, zwaar overacten, mime, fysiek spel – en die met enorme gretigheid en enthousiasme het publiek veroveren.