"De danser die zelfs de vogels jaloers maakte", zeiden ze over de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski (1889-1950), die zijn grootste triomfen in Les Ballets Russes van Serge Diaghilev vierde.

De acteur Johannes Kemkens heeft zich voor zijn voorstelling over Nijinski laten inspireren door diens dagboeken. Teksten vol wanhoop en waanzin, door de danser geschreven tijdens de winter van 1918-1919, aan het begin van een ernstige geestelijke crisis. Diaghilev had zijn sterdanser nadat hij plotseling in Rio de Janeiro in het huwelijk was getreden met de dansere Romola de Pulsky uit Les Ballets Russes gezet.

Tussen de dagboekfragmenten door horen we de stem op band van choreograaf Toer van Schayk (ooit opgeleid door Sonia Gaskell, die als medewerkster van Diaghilev heeft gewerkt), die het levensverhaal van Vaslav Nijinski vertelt. Al is de keuze voor Toer van Schayk gezien de mooie, verbindende historische lijn begrijpelijk, als verteller is hij bepaald niet zo begenadigd als op allerlei andere terreinen. Zijn stem klinkt alsof hij met enige tegenzin op een tamelijk plechtige bijeenkomst (ik wil niet meteen zeggen: een begrafenis) moet spreken. Misschien heeft hij ook moeite met de nogal saaie teksten, want al is de levensloop van Nijinski bepaald niet saai, er is gekozen voor een brave, schoolse opsomming van gegevens, die je in de eerste de beste biografie ook kunt vinden.

Het decor wordt gevormd door een ronddraaiend carrousel waarop levensgrote foto's van Nijinski zijn afgedrukt. Middenin dat carrousel zit de acteur Johannes Kemkens die op de momenten dat hij aan het woord is, zichtbaar wordt door de doeken met foto's heen. Zijn gezicht is wit geschminkt en hij zit of staat steeds iets anders, maar telkens onhandig om de buizen waaraan de lampen vastzitten heen gedraaid.

Er is geen enkele poging ondernomen om enige theatraliteit te brengen in de voorstelling: een acteur die er op geen enkel manier in slaagt iets van de sfeer over te brengen van Nijinski zelf, spreekt de dagboekaantekeningen uit, afgewisseld met het ronddraaiend carrousel, begeleid door de stem van Toer van Schayk op tape. Na de pauze (want er is helaas ook nog een pauze) is het enige goede nieuws dat er andere foto's hangen, zodat je weer even wat te doen hebt. Al met al is het een slaapverwekkende vertoning die noch voor de fans van Nijinski (want die kennen de verhalen allang) noch voor de mensen die uit nieuwgierigheid naar deze legendarische figuur op de voorstelling af kan komen iets interessants te bieden heeft. Bent u geïntrigeerd door Vaslav Nijinski, koop een mooi (foto-) boek en ga lekker thuis genieten!