"Mama, wat hebben wij fout gedaan?" Bettine heeft haar bed dicht tegen dat van haar zus aangeschoven en samen zijn ze weer even die twee kleine meisjes die niet begrijpen waarom hun moeder hun zo in de steek heeft gelaten.

Bettina en Regine zijn de tweelingdochters van Ulrike Meinhof, lid van de Rote Armee Fraktion (RAF), die begin jaren zeventig Duitsland onveilig maakte door vertegenwoordigers van het fel gehate kapitalistische systeem om te brengen. Ze pleegde zelfmoord in de gevangenis; Bettina en Regine waren nog klein. Zelfs naar de begrafenis mochten ze niet komen.

In de voorstelling Drakengebroed wordt een beeld geschetst van hoe het de dochters sindsdien vergaan is. Gerardjan Rijnders schreef de tekst, naar een idee van de actrice Marie-Louise Stheins, die werd getroffen door het intrigerende levensverhaal van de zussen en samen met Antoinette Jelgersma veel materiaal bij elkaar zocht. In het stuk komen Bettine en Regine voor het eerst sinds lang weer bij elkaar om de hersenen van hun moeder te begraven. Er is lang onderzoek gedaan naar de hersenen van de ooit zo gevreesde terroriste. Ze zijn vergeleken met de hersens van een seriemoordenaar en het blijkt dat Ulrike Meinhof inderdaad een zelfde soort tumor had in haar hoofd. Dat roept veel vragen op: was zij een idealiste die vocht voor waar zij in geloofde of was zij een zieke vrouw wiens handelen door een afwijking in de hersenpan werd bepaald?

De voorstelling speelt zich af op een hotelkamer met twee identieke helften: een bed, een kastje met mini-bar en in de achterwand een kleine badkamer. In het midden staat een tafel met een glazen pot waarin zich de hersens van hun overleden moeder bevinden.

De spanning is meteen al om te snijden als de twee vrouwen, inmiddels van middelbare leeftijd, elkaar ontmoeten. Bettina (Marie-Louise Stheins) is boos op de wereld, woedend op haar moeder, verongelijkt over haar lot. Regine (Antoinette Jelgersma) is milder; zij probeert oog te hebben voor de menselijke kant van haar moeder.

Vooral in het begin is de tekst erg gekunsteld waardoor het drama op afstand blijft. De tegenstelling tussen de vrouwen wordt mooi uitgespeeld door de twee actrices. Wat ontbreekt is de balans tussen het emotionele drama en de vragen die gesteld worden over morele kwesties.