Alle helden in deze voorstelling zijn slecht maar echt, zo prijst de presentatrice haar waar aan. Of deze slogan andersom ook geldt, dat mag de toeschouwer zelf beslissen. In een overrompelende gangstershow -de grote criminelenshow-, mengt het Noord Nederlands Toneel een aantal historische gebeurtenissen tot een stevige postmoderne potpourri.

Het oorspronkelijke stuk van Bertolt Brecht uit 1941 is door de makers grondig bewerkt. Twee rode draden zijn zichtbaar gebleven: de opkomst van het nationaal-socialisme in Duitsland en die van het gangstermilieu van Al Capone in het Chicago van de jaren dertig van de vorige eeuw. De hoofdpersoon Arturo Ui is een criminele loser die bijna zijns ondanks steeds meer macht krijgt. Misschien is hij wel het minst opvallende personage tussen het zootje ongeregeld dat de rest van de b端hne vult: schietgrage penosefiguren, kruimeldieven, hielenlikkers, hoertjes en een uitgebluste man die verdacht veel weg heeft van de historische figuur Adolf Hitler. Zijn opkomsten zijn hilarisch: onder zijn groene jagersjas heef hij een Tiroler leren korte broek aan met bretels en slobkousen. Zijn rechterhand is (net als die van Peter Sellars in de beroemde film Dr. Strangelove) nauwelijks in bedwang te houden, omdat hij telkens de Hitlergroet wil brengen en bij voorkeur zingt hij keihard liederen: Edelweiss, Edelweiss...

De meeste personages zijn net als hij grof aangezette karikaturen en de speelstijl is grotesk. Het NNT laat geen middel onbeproefd om de toeschouwer geboeid te houden. Klassieke hitsongs (Van Love Story tot I did it my way) roepen sentimenten op, die vervolgens weer net zo stevig onderuit worden gehaald, geheel in overeenstemming met de beroemde Brechtiaanse vervreemdingstechniek. De voorstelling begint wat stroefjes, maar mondt uit in een adembenemend spektakel, waarin de hond van Arturo Ui de show steelt en de monoloog van Adolf aan het slot onverwacht hard aankomt. Het NNT slaagt erin haar doelstelling- het brengen van theater met humor en energie-te bereiken met deze voorstelling, waarin bovendien voor wie ze wil zien de parallellen met de politieke actualiteit voor het opscheppen liggen. De vele jeugdige CKV-toeschouwers woensdagavond in Hoofddorp hadden er maar een woord voor nodig: vet!