Terwijl achterin de zaal de spelers aan tafel zitten en zich af en toe eens naar het publiek wenden, wordt de tekst geprojecteerd: "Dit is een inleiding (...) Hier zal niet worden gespeeld. U hebt zich iets voorgesteld (...)." Het is het begin van Publikumsbeschimpfung, een stuk van Peter Handke uit 1966, dat destijds voor grote opschudding zorgde.

Handke viel het conventionele theater aan; hij wilde aandacht voor het spel dat zich afspeelt tussen acteurs en toeschouwers. In zijn stuk keert hij alle wetten en regels van het theater ondersteboven en binnenstebuiten. Inmiddels zijn de grenzen van het theater aardig uitgerekt, maar wordt de voorstelling met nieuw elan gespeeld door een groep jonge Vlaamse acteurs onder leiding van Peter Van den Eede. Zij brachten Publikumsbeschimpfung vorig jaar uit als afstudeerproject van hun toneelopleiding (onder leiding van de nog altijd actieve Dora Van der Groen) en wonnen daarmee de prijs voor de beste buitenlandse voorstelling op het Internationale Theaterscholen-festival. Nu is er een kleine tournee aan vastgekoppeld, die woensdagavond begon in de Toneelschuur.

De voorstelling kent een verrassende enscenering, waardoor de tekst als nieuw klinkt. De acteurs zijn continu in de weer met het dekken van tafels en het schaven en snijden van enorme hoeveelheden groente en fruit. Schalen vol dipsaus en stokbrood completeren de feestelijke maaltijd.Telkens worden de toeschouwers op het verkeerde been gezet. "Ïs er iemand vegetarisch", vraagt een van de acteurs aan het publiek. "Ja, ik ben vegetariër", verbetert iemand vanuit de zaal. Een correctie die meteen wordt gebruikt door de spelers: "U ziet, wij verspreken ons gewoon." Het gaat immers om de illusie van de toeschouwer die onderuit wordt gehaald. De acteurs vervullen geen rol, ze zijn 'gewoon' zichzelf, ze verspreken zich als iedereen. "Dit is geen andere wereld. U bent de wereld." De spelers hebben zich de bijzondere speelstijl van De Koe, met Peter Van den Eede en Damiaan De Schrijver als artistieke voormannen, eigen gemaakt. Zij spelen met het publiek door veel van zichzelf te laten zien, in en uit hun rol te stappen. Die speelstijl geeft Publikumsbeschimpfung een verrassend brutale en frisse uitstraling. Aan het eind volgt een onverwachte wending, waarin de feestelijke verwachtingen, gewekt door torenhoog opgediste tafels, stevig worden ondermijnd. Het publiek wordt uitgescholden voor kaaskoppen en 'ollanders', al wordt de laatste term meteen vergoeilijkt doordat iemand opmerkt: "maar daar kunnen ze toch niks aan doen."

Publikumsbeschimpfung is een aanstekelijke voorstelling, op hoog niveau uitgevoerd en met veel lol gebracht.