Macbain gaat over een echtpaar dat doet denken aan Macbeth en zijn Lady, het ambitieuze stel uit Shakespeares tragedie, maar ook aan Nirvana-zanger Kurt Cobain en zijn vrouw Courtney Love.

Het is een bewerking van Macbeth, geschreven door Gerardjan Rijnders voor Gonçalo Waddington en Carla Maciel, die het in 2013 in Lissabon speelden. Toen al zag Gerardjan een Nederlandse versie voor zich, vertelt actrice Manja Topper, met haar en Gillis: "Hij stuurde een sms dat het voor Gillis en mij geweldig zou zijn."

In hun repetitieruimte bij Frascati zijn Manja Topper en Gillis Biesheuvel van Dood Paard aan het werk. Op tafel liggen poppen, eentje met lang blond haar en een hele blote zonder haar, net uit de doos. Ze zijn nog aan het uitzoeken wat werkt en wat niet voor hun nieuwe voorstelling Macbain. Of de poppen het gaan halen is dan ook nog maar de vraag. Later schuift ook Wessel Schrik aan, die speciaal voor de voorstelling een geluidsontwerp maakt: "Het geluid krijgt een belangrijke rol. De ruimte wordt aangekleed met speakers op bepaalde plekken, waardoor het decor echt gaat trillen. Het gevoel van dreiging moet overheersen. Ik heb ook een soort middeleeuwse versies gemaakt van bekende Nirvanahits, maar of die uiteindelijk gebruikt gaan worden, is nog niet duidelijk."

Opgesloten in hun hoofd

Manja speelt een personage dat trekjes heeft van Courtney Love, maar ook van de meedogenloze Lady Macbeth; Gillis is op zoek naar de overeenkomsten en verschillen tussen Macbeth en Kurt Cobain.

Manja: "In het stuk wacht het echtpaar op een onafwendbaar eind. Ze zijn aan het wachten maar ze weten niet waarop; ze zijn bang, ze komen nergens toe, ze zitten opgesloten in hun hoofd. Soms horen ze dingen die de ander weer niet hoort. Daarom wordt het geluidsontwerp van Wessel zo belangrijk.

Het stuk gaat in wezen over hoe te dealen met roem en ambitie. Macbain en zijn vrouw hebben allebei een kinderlijk beeld van wat roem moet inhouden, dat helemaal niet klopt met de realiteit. Tegelijkertijd is hun gedrag herkenbaar. Iedereen kent wel de behoefte aan waardering, al is het niet zo extreem als bij deze personages. Ambitie is van alle tijden."

Monster

Ze hebben zich uitgebreid verdiept in zowel Macbeth als in de geschiedenis van Kurt Cobain en Courtney Love, bijvoorbeeld door het lezen van Heavier Than Heaven, de biografie over Kurt Cobain. Ongelooflijk hoe slecht zij om konden gaan met die ongelooflijke populariteit, zegt Wessel: "De roem werd een soort monster. Cobain probeerde het in de hand te houden. Hij wilde niet op een groot festival staan, maar het moest toch. Hij wilde geen uitgebreide tournee, maar er was geen ontkomen aan. Zelf heeft hij geleden een onder heel ongelukkige jeugd. Hij had echt een slechte genenpoel, hij had ongetwijfeld ook iets van adhd. Ze waren allebei behoorlijk getroebleerde geesten. Ze konden no way dealen met de roem. Er is een fraai beeld van hen, ergens in een enorm chique villa met zes badkamers, zitten ze ergens in een hoekje van een volledig lege kamer onder een dekentje te kleumen. Als een stel krakers maar dan minder gezellig."

Puzzelstukjes

Gillis: "Het is een heel mooie tekst, veel korte zinnetjes. Gerardjan schrijft bijna mathematisch precies. Het zijn puzzelstukjes waarbij je steeds proeft dat er veel meer achter zit. Ze praten niet met elkaar, maar tegen elkaar. Tegelijk hebben ze elkaar wel nodig. Het is een intense haat-liefdesrelatie. Aan het eind doet de tekst denken aan de beroemde twistgesprekken in Who's afraid of Virginia Woolf?.

Manja: "En dan vooral het vijfde en laatste bedrijf."

Gillis: "Het is inktzwart."

Manja: "Maar ook heel grappig."

(Uitkrant, april 2015)