Mugmetdegoudentand, kortweg de Mug, bestaat dertig jaar. De groep heeft naam gemaakt met persoonlijk theater over de samenleving van nu, gemaakt met veel verbeelding en humor.

Dat voelt helemaal niet zo lang als het klinkt, zegt Joan: "Ik heb het gevoel dat ik in wel tien gezelschappen heb gespeeld, zoveel transformaties heeft de Mug in de loop der jaren ondergaan. We zijn begonnen met literaire voorstellingen, maar we zijn al snel steeds politieker geworden; we hebben in allerlei combinaties samengewerkt." Zij en Marcel Musters hebben de Mug opgericht; sinds 2009 maakt ook Lineke Rijxman deel uit van het artistieke hart van de Mug.

Populair

Echt bekend bij een groter publiek was de Mug in de jaren negentig; vooral met de populaire tv-serie Hertenkamp verwierf het gezelschap een cultstatus (en kregen Musters en Nederlof gouden kalveren voor hun rollen). Binnen het oeuvre van de Mug nemen de voorstellingen die Musters met anderen maakte, zoals Smoeders en Meepesant een speciale plaats in. Marcel: "Ik vind het leuk om af en toe iets te maken zoals Meepesant met Marc-Marie Huijbregts, waarin we twee Tilburgse tantes spelen, gebaseerd op onze gemeenschappelijke jeugdherinneringen." De voorstellingen zijn populair: "Geweldig dat zeg maar het Libelle-publiek daar zo van kan genieten."

Onderzoekend, herkenbaar, actueel

Gevraagd naar wat voor hen de belangrijkste voorstelling (en) van de Mug waren, aarzelt Joan maar even: "Onder controle (1994) is wel een kantelmoment: in die voorstelling klopte alles." In Onder controle gaan vier acteurs op zoek naar hun beweegredenen om deze voorstelling te maken en doen ze elkaar bekentenissen over persoonlijke gevoelens en gedachten. Zonder therapeutisch jargon, schaamteloos en altijd relativerend. Wat moet je met de problemen in het Midden-Oosten als je eigen leven een puinhoop is? Welke rol speelt ijdelheid op toneel? Wat is schijn, wat is werkelijkheid? Joan: "In al die jaren is er wel een constante: altijd gaat het over theater maken in het hier en nu, het politieke verbinden met het persoonlijke. We gaan altijd met de billen bloot." Hannah en Martin (waarvoor Lineke Rijxman een Theo d'Or kreeg) is een ander voorbeeld van een geslaagde verbinding van politiek en filosofie, op hoog niveau en uiterst komisch gebracht, met persoonlijke drijfveren, aarzelingen en verlangens.

Kunsthart

Kunsthart, de nieuwste voorstelling van de Mug, in regie van Lineke Rijxman, is een drieluik waarin Nathan Vecht een aantal fictieve ontmoetingen beschrijft. Een superslimme analyse van de verwarrende staat waarin Nederland verkeert als het gaat om kunst: een land dat ten onder gaat in regeltjes, grijstinten en poldermodellen. Geweldig gespeeld: Guy Clemens verdient een prijs voor zijn messcherpe en tegelijk diep ontroerende vertolking van dirigent Mariss Jansons én zijn echtgenote. Kunsthart is een must see voor iedereen die kunst (g)een goed hart toedraagt.