Alles voor de Kunsten, Death Row

Interview Annemarie Prins

'Onherroepelijk op weg naar de uitgang'

'Het wordt kort samengevat: een muzikaal zootje ongeregeld oud', zegt Annemarie Prins, een van de makers van de nieuwe voorstelling van Bellevue Lunchtheater, Death Row.

Annemarie Prins (1932) is een van de initiatiefnemers van Death Row. Prins is als bijna negentigjarige nog dagelijks actief als theatermaker. 'Zeg maar je, anders voel ik me zo oud'. Zij woont samen met Eric Besseling en nog 8 andere senioren aan 't IJ in 'een leefgemeenschap voor ouderen'. Hun verhalen over het wel en wee van de woongroep waren soms zo hilarisch dat ze er uiteindelijk op aandringen van vrienden en kennissen een stuk van zijn gaan maken.

Prins vroeg regisseur (en voormalig artistiek leider van Toneelgroep Amsterdam) Gerardjan Rijnders om mee te schrijven, Paul Koek (muzikant en tot voor kort artistiek leider van de Veenfabriek) voor de muziek en ten slotte actrice Nanette Edens.

Prins: "We hebben heel veel gesprekken gehad, vooral Eric, Gerardjan en ik, en van al die uitgewerkte gesprekken is een soort stemmenstuk gemaakt. Het wordt zeker geen psychologisch karakterstuk; het gaat vooral over groepsmechanismes, zoals die van het uitsluiten van mensen."

Death Row volgt vier bewoners op zoek naar een nieuw lid voor hun woongroep. Zonder schroom, en op het pijnlijke af, legt de commissie hen het vuur aan de schenen. Interesse lijkt daarbij niet de eerste drijfveer. Liever blijven de gelederen gesloten. Tussen de sollicitatiegesprekken door worden de dagelijkse sores en de existentiële twijfels besproken. En er wordt stevig geroddeld over anderen en over elkaar!

"In de voorstelling zie je de sollicitanten niet. Paul Koek vertolkt muzikaal hun reacties" vertelt Prins "Je ziet alleen de leden van de woongroep die vragen stellen en op elkaar reageren. Het wordt een hilarische voorstelling met hier en daar kleine sardonische trekjes. Zoals de titel die natuurlijk niet van cynisme ontbloot is. We zijn onherroepelijk op weg naar de uitgang!"

Zelf woont ze heel riant, dus geen klagen maar wel vindt ze het soms bevreemdend met tien bevoorrechte, oudere witte mensen toch wel een eindje uit de stad. "Ik mis dan een buurtje, de mengelmoes van nationaliteiten, dat het een beetje bruist! We zijn een stel wonderlijke wezens en ouder worden verandert daar niks aan, integendeel! Het menselijk groepsgedrag wordt in onze voorstelling tot op het absurde doorgetrokken."

[in kader]

Annemarie Prins is regisseur en actrice. Zij was artistiek leider van Nederlands eerste politieke theatergroep Theater Terzijde (1965-1969) en ze maakte naam als regisseur van vernieuwend theater. Vanaf 1990 richtte Prins zich op het acteren in onder veel meer Wij Alexander en Annie M.G. Ze publiceerde Harmoniehof (1997, bekroond met de Albert van Dalsumprijs), Pikkepoezenwals (2003) en de roman Zelfbeheersing. Vanaf 2017 speelt ze in Het geheime dagboek van Hendrik Groen.

(Uitkrant, mei 2022)