Regisseur en mede-initiator Michael Helmerhorst maakte eerder bij Vis à Vis een aantal succesproducties waaronder Topolino en Drift: "Het wordt opnieuw een voorstelling vrijwel zonder tekst. Samen met Chris Mitchell heb ik een scenario geschreven waarin vooral de grote lijnen zijn uitgezet. Bij Vis à Vis werken we altijd met veel visueel spektakel dus de techniek en vooral de timing zijn cruciaal. Nu, in de laatste fase van de repetities, is het belangrijkste om dat goed te krijgen.

Gesamtkunstwerk

Een voorstelling als ROBOT is een megaproject waarin achter de schermen net zo veel gebeurt als ervoor. We zijn nu aan het doorlopen waarbij ik als het ware aan het orkestreren ben: hier een versnelling, daar zit nog een hickup, hier moet even iets gebeuren. In theater is gelijkmatigheid de dood in de pot, scènes moeten vooral niet hetzelfde ritme hebben; er moet telkens iets onverwachts gebeuren zodat we het publiek een stap vooruit zijn. Het is niet zo dat ik als een dirigent – laat staan als een dictator – voor de groep sta. Het is een 'Gesamtkunstwerk', waarbij we met elkaar uitvogelen wat het beste werkt."

Reële dilemma's

ROBOT speelt zich af in een imaginaire toekomst. Centraal staat een ouder echtpaar dat zich staande probeert te houden in de nieuwe gerobotiseerde werkelijkheid. "Ze rommelen lekker wat aan op hun erf, een in onbruik geraakt benzinestation. Ze hebben een moestuintje en leven vredig aan de rand van de dreigend oprukkende stad. Ze weten zich met humor, liefde en inventiviteit op de been te houden. Totdat ze hun lot in handen moeten geven van robots. In de nieuwe wereld moet je kiezen tussen opname in een zorginstelling of je wordt door een robot verzorgd. Het echtpaar wil daar niet aan worden overgeleverd en probeert te ontsnappen. Daar begint het spel, waar op de achtergrond natuurlijk reële dilemma's aan ten grondslag liggen. Robots zullen de mens in de toekomst op vele gebieden beconcurreren. Maar waar ligt de grens tussen zegen en bedreiging? Zelf denk ik dat de mens als uniek denkend wezen het voorlopig nog wel even zal winnen van de kunstmatige intelligentie, zeker op het gebied van creativiteit."

Olie in de raderen

Voor de muziek heeft hij Robert van der Tol gevraagd: "Heel prettig om met een componist te werken die zo flexibel is en precies begrijpt wat dit soort theater aan muzikale injecties nodig heeft. Muziek is de olie in de raderen van het mechaniek. En ik houd ervan om te beginnen met een gesloten 'rideau' oftewel een gordijn zodat het publiek niet meteen het hele speelveld overziet."

Een zwaarwichtige voorstelling wordt het zeker niet, benadrukt Helmerhorst: "Het is comedy, visuele comedy, met een futuristisch tikje. Een moderne vorm van slapstick. Als je het niet goed doet, is het niks. Alles moet precies kloppen. En in het theatrale geweld blijft de menselijke maat de hoofdrol spelen." (HDC Media, juni 2019)