Interview met Raoul Steffani

'Lehár en Puccini liggen heel dicht bij elkaar'

"Vanaf het begin was het één groot feest". Bariton Raoul Steffani speelt de rol van de koningin in Operetta Land van Steef de Jong, dat na het overweldigende succes van de premièrereeks opnieuw te zien is. "Alles in de voorstelling klopt en we hebben zoveel plezier! Dat voel je!"

Hij heeft nog maar zelden meegemaakt dat vanaf de allereerste dag alles meteen op zijn plek viel: "Meestal is iedereen in de beginfase van het repetitieproces een beetje afwachtend. Hier was het meteen dolle pret, het klikte gewoon. Maar dat ligt voor een groot deel aan Steef, het is heel fijn werken met hem. Hij geeft veel vertrouwen, laat mensen ook echt hun eigen fantasie gebruiken. Hij luistert en kijkt goed maar hij weet ook precies wat hij wil. En werken met karton is heel ontwapenend."

Met De Jong deelt hij een grote liefde voor operette en voor Wenen. Hij heeft er gestudeerd en hij heeft Die Fledermaus tig keer gezien. De liefde voor het genre is ontstaan, vermoedt hij, in Limburg waar hij geboren is. "Het is zo'n rijk genre: Lehár en Puccini liggen heel dicht bij elkaar. Operette zingen is zeker zo moeilijk als opera, je kunt je niet verschuilen achter het drama. Het genre is een tijdje uit de mode geraakt, volgens mij vanwege al te zoetsappige films uit de jaren vijftig. Terwijl het muziektheater is op het scherp van de snede, waarbij de timing uitermate nauw luistert. Je kunt niet sjoemelen."

Steffani speelt de rol van de koningin "Ik begin als koning maar de Verzinner, die het verhaal op het podium laat ontstaan, bedenkt al snel dat het toch een koningin moet zijn. Geen probleem voor mij. Al heeft hij helaas mijn grote wens niet ingewilligd, om haar te spelen met een Beatrixpruikje op! Het is een heerlijke rol om te spelen: een koningin die vooral geïnteresseerd is in champagne en truffels, maar tegelijkertijd geplaagd wordt door geldzorgen, rebellie en indringers in haar kleine koninkrijk."

Het werken met karton is zwaarder dan je zou denken, vertelt hij: "Wij als spelers sjouwen aardig wat af met de bordkartonnen decorstukken. Het is gevoelig materiaal natuurlijk; als je niet oppast, scheurt het makkelijk uit. Het was heel spannend om voor het eerst het decor op groot formaat te zien. Steef werkt in zijn one-man-shows op pakweg 4 bij 4 meter, maar voor het enorme podium van maar liefst 25 meter breed en 10 meter hoog van Nationale Opera & Ballet [volgens mij klopt dat maar misschien kleine CHECK] moest alles natuurlijk flink worden vergroot. Als kinderen in de Efteling stonden we ons de eerste keer te vergapen."

Zoals in alle goede operettes, ontbreekt ook hier de maatschappijkritiek niet: "Er zijn tal van diepere lagen en geestige verwikkelingen die hinten naar actuele ontwikkelingen, zoals de stakende Heggenschaarhuzaren. Maar het is allemaal heel subtiel en geestig, mede dankzij de droogkomische tekst van Paulien Cornelisse. Als er een moraal aan ten grondslag ligt is het zoiets als dat je gelukkig mag zijn als je mag zijn wie je diep van binnen bent. En dat de wereld liefde nodig heeft!"

[in kader] Steef de Jong

Steef de Jong vertelt dat hij Raoul al langer op zijn verlanglijstje had staan, omdat hij "een fantastische zanger is maar ook vanwege onze gedeelde liefde voor de operette. Hij heeft iets statigs in zijn uitstraling en manier van zingen. En een koningin met baritonstem is juist geweldig."

[in kader] Raoul Steffani

Bariton Raoul Steffani (1992) studeerde aan de Universität für Musik und darstellende Kunst in Wenen en bij Margreet Honig aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij is een veelgevraagd solist in binnen- en buitenland en heeft een breed repertoire, van barokmuziek tot laatromantisch en hedendaags. Zijn professionele operadebuut maakte hij aan de Opéra National de Lyon. Daarnaast maakte hij opnames met onder andere Barbara Hannigan en Magdalena Kožená. Hij ontving diverse prijzen, met als voorlopig hoogtepunt de prestigieuze Nederlandse Muziekprijs in 2023.

(Odeon, najaar 2025)