Het is op zijn minst curieus te noemen. Uitgerekend Mighty Society 10, het slotdeel van de bejubelde serie, is zijn meest persoonlijke voorstelling geworden: een deels autobiografisch stuk over de moeizame relatie tussen een vader en zoon. Curieus omdat Eric de Vroedt zijn bijzondere reeks begon uit verzet tegen theatermakers die vooral hun eigen gevoelsleven interessant vinden. Hij wilde enerverend theater maken over actuele maatschappelijke kwesties, spannende voorstellingen die ergens over gáán.

Vanaf het begin (2004) staat vast dat het Mighty Society-project zou bestaan uit tien delen over actuele politieke thema's: van terrorisme tot de globalisering, van ontwikkelingshulp tot het fenomeen Geert Wilders. Al snel worden de voorstellingen opgemerkt, Mighty Society 2 en 3 horen volgens de Volkskrant tot de beste van het seizoen. In 2007 wordt Mighty Society 4, een 'thriller over globalisering & geluk' geselecteerd voor het Nederlands Theaterfestival en wint Hein van der Heijden de Arlecchino.

Vooral met de musical over Geert Wilders, Mighty Society 8, scoort De Vroedt veel media-aandacht. Hij oogst steeds meer lof, omdat hij er zo goed in slaagt de tijdgeest te vangen: hij maakt theater vol actuele verwijzingen, vaak snel en satirisch, maar goed onderbouwd. Sampletoneel met quotes uit de 'hogere' en de 'lagere' cultuur, van DeWereldDraaitDoor tot Antigone, met veel humor en vaart in elkaar gezet. Ook vernieuwend aan Mightysociety zijn de 'sideshows': iedere voorstelling wordt begeleid door een uitgebreid randprogramma van lezingen, discussies, films en andere, kleinere voorstellingen. In 2012wordt de Vroedt beloond voor zijn aanpak: hij wint zowel de Amsterdam Prijs als de Prijs van de Kritiek en de Clara Meijer-Wichmann Penning.

Engagement

"Gaandeweg", vertelt hij, "zijn mijn voorstellingen inderdaad steeds persoonlijker geworden, vanaf deel 8 laat ik mijn persoonlijke twijfel deel uitmaken van de voorstelling. De kracht van het engagement neemt alleen maar toe, als je ook je eigen zielenroerselen als theatermaker een rol laat spelen." In Mighty Society 10 krijgt de vader een hartaanval in een Javaans luxe resort. Als zijn zoon, een geslaagd kunstenaar, hem halsoverkop komt opzoeken, ligt vader allang niet meer in een ziekenhuisbed. Integendeel, hij doet alles wat god verboden heeft: hij rookt, drinkt en is stapelverliefd op een veertig jaar jongere Javaanse schone. De plot verwijst naar autobiografische gegevens: Eric de Vroedt is op zijn veertigste een geslaagd kunstenaar te noemen; zijn vader is vorig jaar op Bali overleden na een hartinfarct.

Mighty Society 10 is geraffineerd opgebouwd, met als hoogtepunt het moment dat vader en zoon eindelijk tegenover elkaar zitten. De conflicten worden teruggebracht tot een klein, menselijk drama: een kind dat vreselijk zijn best doet om zijn vader te bereiken en een vader die dat niet ziet.

Vertoverdoos

Terugkijkend op tien voorstellingen Mighty Society in 8 jaar, is De Vroedt tevreden, al zou hij dat woord zelf waarschijnlijk niet gebruiken: "Ik zie het als een zoektocht naar wat werkt in het theater. Hoe kan je voorstellingen maken die ergens over gaan, zonder dat het publiek in slaap valt? Of niet wil komen omdat ze bang zijn voor een avond 'moeilijk doen'. Hoe kan je de discrepantie tussen het persoonlijke en het politieke opheffen? Het is waar, deze voorstelling is misschien wel het meest persoonlijk, omdat het gaat over de moeizame verhouding met mijn vader. Maar het gaat ook over de eurocrisis, over de opkomst van China en Indonesië, over de veranderende klassenverhoudingen daar. Het is geen navelstaarderij."

In de 'mightyfinalremix' flitsen alle delen nog één keer langs. Letterlijk, want de finale duurt 40 minuten. De Vroedt: "Het is een soort life videoclip geworden, een 'vertoverdoos'. Ook een commentaar op de mensen die mijn stukken soms te lang vonden, die hebben nu niks te klagen. Het is extreem kort: legendarische hoogtepunten stormen voorbij. En daarna is het feest." (Uitkrant jan 2013)