Ze vormen een bijzondere combi, actrice Maria Kraakman en regisseur Nanouk Leopold. Voor de film Guernsey wonnen ze allebei een Gouden Kalf, nu werken ze samen in het theater.
Omgekeerd geldt dat desgevraagd ook: "Maria is een geweldige actrice. Ze is op het eerste gezicht nogal frêle, maar ze heeft een enorme power. Een spannende combinatie van rust en beheersing, met daarachter ergens verborgen een grote kracht. En ze is heel veelzijdig, ze beheerst het hele palet aan kleuren."
De thuiskomst is een van de meest gespeelde stukken van toneelschrijver en Nobelprijswinnaar Harold Pinter. Teddy, de oudste van drie broers, komt na jaren onverwacht thuis. Hij is na de dood van zijn moeder ver weg carrière gaan maken en getrouwd, terwijl zijn broers, de vader en nog een oom in het ouderlijk huis zijn blijven wonen. De komst van Teddy en zijn kersverse echtgenote Ruth maakt dat de machtsverhoudingen in het mannenhuishouden op scherp komen te staan.
Video
Leopold vindt het heerlijk om met zo'n klassieke tekst aan de slag te gaan: "Een van de eerste dingen, die ik over Pinter las, is dat je er vooral niets in mag brengen wat er niet in hoort. Dus het eerste wat ik heb gedaan, is er iets inbrengen wat er niet in hoort." Niet dat ze in de tekst heeft ingegrepen, integendeel, elke letter van Pinter wordt gespeeld zoals die is geschreven. Maar op toneel zet ze een groot object in de ruimte, iets abstracts. "Dat is zo leuk aan toneel, je kunt allerlei werelden creëren. Ik wil mensen aan het denken zetten, ik wil ze nieuwgierig maken.". Net als bij Uit het leven van marionetten zal ook in deze voorstelling video een belangrijke rol spelen.
Voor Kraakman is het lang geleden dat ze echt een voorstelling speelde, gebaseerd op een klassieke theatertekst, zoals deze. Het is zelfs haar eerste Pinter: "Er staat geen woord te veel in. In zijn werk wordt weinig uitgelegd, veel wordt tussen de regels door gezegd. En het is heel humoristisch. Mijn rol is die van Ruth, een vrouw tussen vijf mannen, in een behoorlijk vrouwvijandige samenleving. Het doet me aan Tarantino denken: diezelfde mix van geweld, wreedheid en seks, los van elke moraal. Mooi en spannend, vind ik. Het is grappig en gruwelijk tegelijk."
Apenrots
De thuiskomst gaat niet of in elk geval niet alleen over de machtsverhouding tussen man en vrouw. Leopold: "De orde binnen een familie wordt verstoord. Het is een apenrots. Vijf mannen en een vrouw, wie is het sterkst, elke scène is een krachtmeting. Telkens word je op het verkeerde been gezet. Eenduidigheid in drama kan niet, dan wordt het moralistisch en dat is per definitie niet interessant. Op het toneel dan." Of het eerder een relatiestuk is, een Freudiaans drama, een maatschappijanalyse of een filosofisch taalspel? "Pinter zou zeggen: geen van allen. Ik zou zeggen: Het is dat allemaal." (Uitkrant, okt 2019)