Interview 2 x Oostpool

Een vlijmscherpe comedy aan de rand van de afgrond of

het ultieme liefdesverhaal, maar dan helemaal anders

Theater Oostpool wil de wereld wakker schudden met vurig, maar ook persoonlijk en grappig theater. De komende maand gaan er twee totaal verschillende voorstellingen in première: een vlijmscherpe comedy en een gloednieuwe kijk op het superromantische Pride and Prejudice.

Om te beginnen Hulst & Tarenskeen oftewel Jan Hulst (1987) en Kasper Tarenskeen (1988). Het duo heeft inmiddels een traditie opgebouwd met voorstellingen waarin ze zowel zichzelf als hun millennial-generatiegenoten even meedogenloos als grappig ontmaskeren. Bij Oostpool maakten ze eerder onder meer de tragikomische hit 'Baby Crazy' (2021), de theatertriller 'Detective Moncler' (2023) en 'Showmeister, een komedie over sterven'. In 'Detective Moncler' speelde Susan Visser een hoofdrol, in 'Showmeister' Jim Bakkum en in hun nieuwe voorstelling 'Vrede' is Georgina Verbaan een van de sterren.

Grote luxe van bij Oostpool zitten", zegt Kasper, is dat we kunnen werken met wie we willen. Zo kunnen we een te gekke mix maken van BN'ers met wie we altijd al hebben willen werken en onze favoriete vaste acteurs."

'Vrede' is het eerste deel van een reeks nieuwe 'Millennial-voorstellingen bij Oostpool. Jan Hulst: Eigenlijk gaan al onze voorstellingen over onze generatie dertigers, de millennials. We zijn opgegroeid in de jaren negentig met de belofte dat er nooit meer oorlog zou komen. Een generatie die het lastig vindt om zich uit te spreken, geneigd is tot ironie, een tikje afstand wil nemen van de wereld. Postmodern, zeg maar. Millennials zijn opgegroeid met een duidelijk mediabewustzijn; we zijn ons altijd heel bewust van wat anderen van ons vinden. De laatste tijd voelen we meer behoefte aan oprechtheid - ook in de manier waarop we ons engageren."

De tekst is geschreven door Kasper Tarenskeen. Hij vertelt: Vrede speelt zich af op Ibiza. Gwen (Georgina Verbaan) is de succesvolle manager van een super hip technobureau; haar vriend Wesley (Tim Linde) probeert al jaren om eindelijk zijn eerste album te maken. Als zij er genoeg van krijgt en hem een deadline geeft, gaat hij samenwerken met een rapper. Dat mondt uit in een heel activistisch nummer, tot ergernis van Gwen, die zijn nieuwgevonden activisme bloedirritant vindt. Hij wordt gebombardeerd tot 'the voice of a generation' en schuift opeens aan bij alle Jineks en andere talkshows om te praten over de complexe brandhaarden van deze tijd."

Hulst: Tegelijkertijd zit het technobureau van Gwen in een dip en heeft ze zo'n superhit eigenlijk wel nodig om overeind te blijven. Dat leidt tot dilemma's en uiteindelijk tot een relatiedrama: de verhouding tussen Gwen en Wesley wordt flink opgeschud en ze moeten allebei in korte tijd nieuwe keuzes maken. De steeds hardere uitspraken van Wesley blijken niet zonder consequenties: zijn vrienden en familie beginnen een enorme rothekel te krijgen aan deze nieuwe Wesley.

Hij moet balanceren tussen zijn nieuwgevonden idealen, zijn relaties en de steeds dwingendere realiteit van een wereld in crisis. Voor ons als makers roept dat interessante vragen op, zoals: wanneer is het immoreel om je niet uit te spreken over de buitenwereld. En wanneer is dat activisme slechts een pose?"

Tarenskeen: En is dat dan erg?"

Tarenskeen: Schokkend hoe de actualiteit binnen is komen sijpelen in ons stuk. Ik heb me nog nooit zo dichtbij de rand van het nieuws gevoeld als nu. Alsof we elke dag worden ingehaald door wat er in werkelijkheid gebeurt. Zoals de invoering van de dienstplicht, die een jaar geleden toen ik begon te schrijven, nog heel ver weg leek. Inmiddels is dat een serieuze discussie."

Hulst: Intussen is het gewoon ook een komedie natuurlijk, met fantastische acteurs, een tikje een zwarte komedie misschien. Het gáát wel ergens over."

Theater Oostpool / 'Millennial I Vrede Tekst: Kasper Tarenskeen / Concept en regie:Hulst & Tarenskeen / Te zien: oa Amsterdam, 23 t/m 25 okt, 26 nov, 21 dec; Leiden, 6 nov; Zaandam, 7 nov; Alkmaar, 25 nov; Haarlem, 29 nov; Den Haag, 11 dec;

Interview Florian Myjer

'Pride & Prejudice' is een politiek verhaal, bedekt door een bloemetjesdeken'

Theatermaker Florian Myjer (1992) debuteert bij Theater Oostpool waar hij sinds kort deel uitmaakt van het artistieke team. Hij begon als vaste maker bij Frascati Producties en maakte daarna deel uit van de artistieke leiding van Theatergroep De Warme Winkel, waar hij o.a. de voorstellingen 'Lady Chatterley's Lover' en 'Brideshead Revisited' maakte. Enorm succesvolle voorstellingen met een heel eigen signatuur: vaak geënt op 19de eeuwse literatuur, queer en persoonlijk tot op het bot.

Hij heeft een heel nieuwe bewerking gemaakt van de vuistdikke roman van Jane Austen die bij de meeste mensen vooral bekend is door de film en serie. Waar komt toch die liefde voor de klassieke Engelse roman vandaan? Myjer: Ik houd van die esthetiek en romantiek, van de high teas met scones, van de bloemrijke taal. Maar onder die esthetiek zit veel emotie en inhoud. Ik vind het troostend en verrijkend om me te spiegelen aan die cultuur en om houvast te zoeken in het verleden. Waren mensen vroeger ook al bezig met de vragen waar ik nu mee worstel? Als je met de blik van nu kijkt, blijkt 'Pride and Prejudice' opnieuw maatschappelijk buskruit."

Hij kan zich vinden in de missie van Jane Austen: Hoewel zij wordt omarmd door alle mogelijke partijen, van ultraconservatief tot dolle mina's, vind ik haar absoluut een feministe: ze publiceerde onder eigen naam, in die tijd volstrekt ongebruikelijk; haar hoofdpersonages zijn vrouwen en ze schrijft over het gewone leven. Ze brengt het patriarchale systeem in kaart en dat is weliswaar verouderd, goddank maar in de kern blijft er toch nog veel overeind. Als queer persoon ben ik in wezen ook een slachtoffer van dat systeem. De herkenbaarheid is groot."

Hij lacht: Het is zeker geen poging om Austen van haar voetstuk te trekken, eerder een dankbare buiging, tweehonderd jaar later. 'Pride &Prejudice' is een politiek verhaal, bedekt door een bloemetjesdeken."

Als je het boek leest, kom je tot andere conclusies dan in die superromantische bewerkingen van de jaren negentig. Zo wordt de moeder afgeschilderd als een totaal hysterische vrouw, die alleen maar wanhopig probeert haar dochters aan de man te krijgen. Terwijl het feitelijk gaat om leven en dood. Er waren eenvoudigweg geen andere opties om zicht te hebben op een comfortabel leven als dochters niet werden uitgehuwelijkt: ze hadden geen recht op het familiehuis, geen geld, geen werk, helemaal niks."

De voorstelling wordt niet gespeeld door vrouwen. Myjer werkt met Eelco Smits (mr Darcy), Just van Bommel (Lizzy) – die zich identificeert als non-binair – en Kharim Amier (Mr Bingley). Vanwaar deze keuze? Juist omdat het gaat over het patriarchaat, leek het me interessant om de voorstelling te maken met acteurs die als jongetje zijn opgevoed. Met vrouwen was het misschien wat braver geworden. Het is voor het eerst dat ik niet met vrouwen op het toneel werk; in vrijwel al mijn stukken, was tot nu toe een vrouw mijn tegenspeler. Dat levert een andere energie op."

Het wordt evengoed een heel persoonlijke voorstelling, al staat hij voor het eerst niet zelf op toneel: Het zijn mijn persoonlijke ervaringen, die ik heb gesublimeerd. Misschien kan ik juist nog wel eerlijker zijn door mijn rugzak als het ware leeg te kieperen en te laten spelen door anderen."

'Pride & Prejudice' / Tekst en regie: Florian Myjer / Te zien: oa Amsterdam, 11 t/m 15 nov en 18 t/m 21 dec; Leiden, 22 nov; Den Haag, 28 en 29 nov; Haarlem, 8 en 9 dec; Zaandam, 13 dec; Alkmaar, 27 dec

(Mediahuis. 13 nov 2025)