Theater Oostpool, Showmeister

Interview met Thomas Höppener

'Een goede acteur neemt elke avond honderden beslissingen'

Eigenlijk wilde hij striptekenaar worden maar na een tussenjaar besloot hij om toch het theater in te gaan. Inmiddels timmert hij stevig aan de weg bij Theater Oostpool. Hij won een Gouden Kalf voor de beste mannelijke bijrol in De Libi (2019) en werd genomineerd voor zijn hoofdrol in de met een Gouden Kalf bekroonde serie Rampvlucht (2022).

Thomas Höppener (1988) is geboren en getogen in de Transvaalwijk in Haarlem-Noord, achter de Generaal Cronjéstraat. Een 'geinige buurt' om op te groeien, vindt hij. Hij komt uit een open en vrij gezin: zijn vader werkte in het theater als decorbouwer en zijn moeder als juf, later als kunstzinnig therapeut. De liefde voor kunst en cultuur zijn hem letterlijk met de paplepel ingegeven.

Van zijn zesde tot zijn achttiende was hij elke woensdag en soms in het weekend te vinden in het Wereld Kindertheater op Klein Heiligland: "Een geweldige plek waar je echt verhalen leert vertellen aan de hand van improvisaties en je speelt in een echt theater, de Eglantier. We hadden een heel hecht clubje. Vooral dat improviseren heeft me heel veel geleerd: je leert kijken door andermans bril. En je leert spelen met je hoofd, je handen en je hart."

Dat geldt – niet toevallig – ook voor de Vrije School waarop Thomas zat, de Vrije School Kennemerland. "Ik vond het er heerlijk", zegt Thomas, "Na de middelbare school – ook op de Vrije school trouwens[naam?]. - wist ik het nog niet zo goed, ik heb niet meteen gekozen voor theater maar een tussenjaar gedaan, met stomme baantjes: in magazijn werken of als postbode. En dat striptekenen kwam niet echt van de grond."

In de Schuur speelde hij mee met #Starring, het jaarlijkse project voor jongeren onder leiding van Thibaud Delpeut: "Als je zo iemand treft, dat is te gek: heel slim, jong, vurig en geëngageerd. Eerder had ik trouwens, ook bij de Schuur, meegedaan met Shoot your shot, waar je zelf een film kunt maken en insturen. Met een paar vriendinnen heb ik toen een filmpje gemaakt en gewonnen! Veel later heb ik zelf ook nog in de jury gezeten van Shoot your shot."

Hij kwam uiteindelijk toch terecht op de Amsterdamse Toneelschool waar hij in 2011 afstudeerde: "Het was in het jaar van de grote cultuurbezuinigingen van Halbe Zijlstra. We waren allemaal heel boos en dachten: we gaan het zelf wel doen."

Met een aantal medestudenten richtte hij theatercollectief De Hollanders op. Ze maakten een aantal gedenkwaardige voorstellingen, op basis van nieuwe toneelteksten van bekende auteurs/ makers als Arnon Grunberg, Arthur Japin, Adriaan van Dis en Spinvis. Bij het door hemzelf geschreven The Golden Age Is Over (2017) leerde hij een aantal mensen kennen bij wie hij zich meer dan thuis voelde: Kasper Tarenskeen, die hij al eerder ontmoet had bij een kinderopera [naam?], Jan Hulst en Tim Linde. "Vanaf dat moment heb ik vooral voorstellingen met hen gemaakt: eerst in het nieuwe makerscircuit bij Frascati, later bij Oostpool, waaraan Hulst & Tarenskeen sinds een paar jaar verbonden zijn als makersduo."

Daar hebben ze echt een eigen stijl ontwikkeld: "Wat we maken is grappig – soms moeten we Jan stoppen want hij maakt echt honderden grappen – maar het gáát wel ergens over. Af en toe is het misschien wat ironisch, dat is onze generatie, maar wel heel gelaagd, met een groot gevoel voor melodrama en esthetiek."

Hun nieuwe voorstelling heet Showmeister, Een komedie over sterven en gaat over een succesvolle voetballer Mario, gespeel door Jim Bakkum, die te horen krijgt dat hij nog maar een jaar te leven heeft. Hij besluit om zijn miljoenen fans een ultiem cadeau te geven: een theatershow over zijn eigen leven. "Het is heel leuk met Jim hij is volstrekt autodidact met een eigen winkeltje maar echt een goede acteur. Zelf speel ik de rol van de regisseur die aan de kant van de hoge kunst staat, maar ook te kampen heeft met tegenvallende inkomsten. Het gaat over de eeuwige strijd tussen kunst en entertainment en de voorstelling kan nog alle kanten uit. We nemen het op voor de kunst maar we bieden zeker ook vermaak! De tekst is alvast geweldig; ik kan niet wachten…"

Bij het grote publiek is hij bekend geworden als Vincent Dekker, de journalist die in Rampvlucht op zoek gaat naar de oorzaak van een de meest mysterieuze vliegrampen van de twintigste eeuw: de Bijlmer vliegtuigramp. "Mijn eerste grote rol, echt te gek. Voor mij was het een enorm avontuur over een thema dat me enorm heeft geraakt."

Hij ziet zichzelf als een 'makende' acteur. "Je moet je tekst natuurlijk kennen, maar het moet léven en daarvoor moet je denken op het moment. Ik zie een scène soms als een verzameling van duizenden pixels die samen het geheel maken. Chris Nietvelt vind ik geweldig; zij kan gewoon aan het praten zijn en tussendoor iets met haar lijf doen waardoor ze ineens een hele extra laag toevoegt aan haar personage. Een goede acteur neemt elke avond honderden beslissingen. Ik gebruik veel dingen die ik ken van de mensen om mij heen. Ik eet de hele tijd kunst, verhalen, prikkels. Ik verzamel ze, stop ze weg in een grote interne bibliotheek en dan plop, poppen ze opeens op. Dat is magisch."

(Haarlems Dagblad, 28-12-2023)